Esaretin Bedeli

Son kez buluşacağız bir çay bahçesinde.
Bu sefer ki öyle özel yerlerden biri olmayacak.
Bu sıradan olmayan ve de olmayacak olan durumumuza yakışmayan alelade bir yer olacak.
Elimde ne bir gül ne de bir demet yasemen olacak.
Üzerinde de o çok sevdiğin hediyelerimden hiçbiri olmayacak.
Ben karşındaki boş sandalyeye masanın üzerindeki hiçbirşeyi kıpırdatmadan oturacağım.
Sen de sanki ben hiç gelmemişim gibi hiçbiryerini kıpırdatmaya çalışacaksın.
Kısa bir süre havadan sudan konuşacağız.
Senin aklında konuyu ne yapsam da oraya getirsemler olacak.
Benim aklımda ne yapsam da konuyu ordan uzaklaştırsamlar olacak.
Ama herzamanki gibi kadının fendi erkeği yenecek.
Konu senin çok istediğin ve benim belki de hiç istemediğim yere gelecek.
Sıcak çaylar aniden soğuyacak.
Senin için boşalacak belki de rahatlayacaksın.
Benim içim dolacak,
Belki de rahatsızlanacağım.
Konuşalacak başka konu kalmayacak
Önce sen kalkacaksın masadan.
Daha önce hiç görmedeğim çantana daha önce çok gördüğüm eşyalarını koyup yavaş yavaş uzaklaşacaksın.
İçinde hiç "geri dönsem mi" acabalar olmayacak 
Oysa içimden hiç gitmeyecek gidişinin tersine "bir kere olsun" bakarmılar.
Bu sefer arkandan "Bu gidişinde gelişin gibi hayra alamet değil"i haykıracağım ve öylece kalacağım
Hem senin hem kendimin soğuk çayını içip soğuk soğuk terleyip içleneceğim.
Kim bilir belki de beş dakika önce sana doğru korkak bakışlarımı yaptırdığım gözlerim dolacak
Ama bu sefer korkmayacak
Korkmadan bildiğin ağlayacaklar.
Hem de hıçkıra 
Kolay olmayacak biliyorum
Ama hıçkıra hıçkıra ağlayacan gözlerimi sana son kez dokunma cesaretini gösteremeyen ellerimle kurutacağım
Kolay olmayacak
Ama yapacağım

Yakari